Wstrzymanie spłaty rat kredytu frankowego – umowa GE Money Bank sprzed akcesji Polski do UE

Postanowieniem z dnia 12 grudnia 2021 r. Sądudzielił zabezpieczenia roszczenia o ustalenie nieważności umowy kredytu (sygn. akt I C 2582/21),wstrzymując na czas trwania postępowania obowiązek spłaty dalszych rat kredytu.

Sąd, działając na podstawie art. 357 § 6 k.p.c., odstąpił od sporządzenia uzasadnienia postanowienia,
w całości podzielając argumentację przedstawioną przez pełnomocników powodów w pozwie.

Zarzuty banku – umowa sprzed wejścia Polski do Unii Europejskiej

Bank zaskarżył postanowienie o zabezpieczeniu, koncentrując swoją argumentację na tym, że umowa kredytu została zawarta w marcu 2004 r., a więc przed przystąpieniem Polski do Unii Europejskiej.

W ocenie banku miało to wykluczać możliwość stosowania przepisów prawa unijnego oraz dorobku orzeczniczego Trybunału Sprawiedliwości UE. Jednocześnie bank podnosił, że umowa nie zawiera klauzul niedozwolonych, ma charakter „typowego kredytu walutowego”, a kredytobiorcy zostali poinformowani o ryzyku kursowym w załączniku do umowy.

Stanowisko sądu odwoławczego

Po wniesieniu przez pełnomocników kredytobiorców odpowiedzi na zażalenie, Sąd – działając jako sąd II instancji – postanowieniem z dnia 4 lutego 2022 r. (sygn. akt VIII Cz 63/22) oddalił zażalenie banku.

Oddalenie zażalenia oznacza, że sąd odwoławczy uznał argumentację banku – w tym tę opartą na dacie zawarcia umowy – za niewystarczającą do uchylenia zabezpieczenia.

Znaczenie postanowienia dla innych kredytobiorców

Sprawa ta ma istotne znaczenie także dla innych kredytobiorców posiadających umowy frankowe zawarte przed 1 maja 2004 r. Postanowienie potwierdza, że sama data zawarcia umowy – nawet sprzed akcesji Polski do UE – nie wyklucza możliwości badania jej zgodności z przepisami chroniącymi konsumentów.

W praktyce sądowej kluczowe znaczenie ma treść umowy, sposób ukształtowania mechanizmów walutowych oraz zakres informacji przekazanych konsumentowi, a nie wyłącznie moment jej zawarcia.