Kredyt frankowy Nordea-Habitat z 2011 r. spłacany w CHF – nieważność umowy stwierdzona przez Sąd Okręgowy w Łodzi

Sedno rozstrzygnięcia

Sąd w całości uwzględnił powództwo o ustalenie nieważności umowy kredytu Nordea-Habitat oraz o zapłatę, przyjmując, że postanowienia umowne kształtowały prawa i obowiązki konsumentów w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami oraz rażąco naruszały ich interesy. Okoliczność, iż kredyt od początku był spłacany w walucie obcej, nie wyłączała kontroli umowy pod kątem abuzywności klauzul dotyczących mechanizmów przeliczeniowych oraz sposobu przedstawienia ryzyka walutowego.

Przyczyny nieważności umowy

Sąd uznał, że konstrukcja umowy opierała się na rozwiązaniach, które przenosiły na konsumentów nieograniczone ryzyko kursowe, bez zapewnienia im rzetelnej i jednoznacznej informacji co do ekonomicznych konsekwencji takiego zobowiązania.

Kredytobiorcy nie mieli rzeczywistego wpływu na kluczowe elementy kształtujące wysokość zobowiązania, w szczególności na mechanizmy ustalania kursów walut, co prowadziło do naruszenia zasady równowagi kontraktowej. W konsekwencji Sąd przyjął, że wadliwość ta skutkuje nieważnością umowy w całości.

Sam fakt dokonywania spłat bezpośrednio w CHF nie usuwa obowiązku oceny, czy konsument został w sposób jasny i zrozumiały poinformowany o skali ryzyka walutowego oraz o rzeczywistych mechanizmach wpływających na wysokość jego zadłużenia.

Znaczenie wyroku dla innych kredytobiorców Nordea-Habitat

Orzeczenie wpisuje się w ugruntowaną linię orzeczniczą dotyczącą kredytów powiązanych z walutą obcą, w tym także tych, które były lub są spłacane bezpośrednio w CHF. Każdorazowo jednak zasadnicze znaczenie ma indywidualna treść umowy, jej aneksy oraz sposób wykonywania zobowiązania.

W zależności od okoliczności konkretnej sprawy możliwe są różne warianty rozliczeń, w tym ustalenie nieważności umowy i wzajemny zwrot spełnionych świadczeń.