Emerytury międzynarodowe · Austria

Polska emerytura po pracy w Austrii. Czy trzeba zakończyć zatrudnienie, jeśli ubezpieczenie nadal trwa?

Samo osiągnięcie polskiego wieku emerytalnego nie zawsze wystarczy, aby ZUS rozpoczął wypłatę emerytury. Jeżeli dana osoba nadal pracuje u dotychczasowego pracodawcy, wypłata świadczenia może zostać zawieszona — także wtedy, gdy pracodawca ma siedzibę za granicą.

Co jednak w sytuacji, gdy umowa o pracę w Austrii już się zakończyła, ale obowiązkowe ubezpieczenie nadal trwa z powodu rozliczenia niewykorzystanego urlopu? Czy ZUS może potraktować taki okres jak dalsze zatrudnienie?

Krótka odpowiedź

Samo dalsze ubezpieczenie nie powinno wystarczyć do zawieszenia polskiej emerytury, jeżeli stosunek pracy rzeczywiście ustał. W praktyce decydujące znaczenie będzie jednak miała treść dokumentów przedstawionych ZUS.

Prawo do emerytury a wypłata świadczenia to nie to samo

Powszechny wiek emerytalny w Polsce wynosi 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn. Osiągnięcie tego wieku może prowadzić do nabycia prawa do emerytury, ale nie oznacza jeszcze, że świadczenie będzie wypłacane niezależnie od dalszego zatrudnienia.

Zgodnie z art. 103a ustawy o emeryturach i rentach z FUS prawo do emerytury ulega zawieszeniu, jeżeli emeryt kontynuuje zatrudnienie bez uprzedniego rozwiązania stosunku pracy z pracodawcą, na rzecz którego pracował bezpośrednio przed dniem nabycia prawa do emerytury. Wysokość wynagrodzenia nie ma tu znaczenia.

W uproszczeniu:

  • prawo do emerytury może już istnieć;
  • jej wypłata może pozostawać zawieszona do czasu rozwiązania odpowiedniego stosunku pracy.

Nie chodzi przy tym o trwałe wycofanie się z rynku pracy. Przepis wymaga zakończenia konkretnego stosunku pracy, który istniał bezpośrednio przed nabyciem prawa do emerytury.

Czy trzeba rozwiązać również umowę z zagranicznym pracodawcą?

Tak — jeżeli chodzi o zatrudnienie w państwie objętym unijną koordynacją systemów zabezpieczenia społecznego, a więc również w Austrii.

ZUS wyjaśnia, że osoba ubiegająca się o wypłatę emerytury powinna rozwiązać stosunki pracy zawarte zarówno z polskimi, jak i z zagranicznymi pracodawcami z państw UE i EFTA oraz z państw objętych odpowiednimi umowami o zabezpieczeniu społecznym. Rozwiązanie zagranicznego stosunku pracy można potwierdzić na przykład świadectwem pracy albo zaświadczeniem pracodawcy.

Taką wykładnię potwierdził Sąd Najwyższy w wyroku z 4 grudnia 2018 r., sygn. I UK 339/17, dotyczącym zatrudnienia w Niemczech. Sąd uznał, że art. 103a nie ogranicza się do pracy wykonywanej w Polsce.

Znaczenie ma tu także art. 5 rozporządzenia nr 883/2004, zgodnie z którym podobne okoliczności i zdarzenia występujące w innym państwie członkowskim należy uwzględniać tak, jak gdyby wystąpiły w państwie właściwym.

Jeżeli więc ktoś bez przerwy kontynuuje pracę na podstawie dotychczasowej umowy w Austrii, Niemczech czy innym państwie UE, ZUS może zawiesić wypłatę polskiej emerytury.

Co właściwie musi się zakończyć: zatrudnienie czy ubezpieczenie?

Art. 103a mówi o rozwiązaniu stosunku pracy, a nie o wyrejestrowaniu ze wszystkich ubezpieczeń społecznych.

To ważne, ponieważ stosunek pracy i podleganie ubezpieczeniu nie zawsze kończą się tego samego dnia. Umowa może ustać, a ubezpieczenie — na podstawie przepisów danego państwa — trwać jeszcze przez pewien czas.

Czy stosunek pracy nadal trwał, czy też późniejszy okres ubezpieczenia wynikał wyłącznie z rozliczenia należności po zakończeniu zatrudnienia?

To jest kluczowe pytanie przy stosowaniu art. 103a. Sam wpis o trwającym ubezpieczeniu nie przesądza jeszcze, że zatrudnienie było kontynuowane. Może jednak skłonić ZUS do zażądania dodatkowych dokumentów lub wyjaśnień.

Austriacka Urlaubsersatzleistung: umowa się kończy, ubezpieczenie trwa dalej

Dobrym przykładem jest austriacka Urlaubsersatzleistung, czyli świadczenie pieniężne za niewykorzystany urlop należne po zakończeniu stosunku pracy.

Zgodnie z § 11 ust. 2 austriackiej ustawy o powszechnym ubezpieczeniu społecznym (ASVG) obowiązkowe ubezpieczenie trwa dalej przez okres odpowiadający temu świadczeniu. Austriackie przepisy rozdzielają zatem zakończenie zatrudnienia od zakończenia ubezpieczenia.

W zgłoszeniu ÖGK podaje się osobno:

  • Beschäftigungsverhältnis Ende — dzień ustania zatrudnienia w rozumieniu prawa pracy;
  • Entgeltanspruch Ende — dzień ustania prawa do wynagrodzenia i zarazem koniec przedłużonego okresu ubezpieczenia.

Przykładowo stosunek pracy może zakończyć się 31 lipca, natomiast ubezpieczenie może trwać jeszcze w sierpniu z powodu rozliczenia niewykorzystanego urlopu. Nie oznacza to automatycznie, że w sierpniu nadal istnieje ta sama umowa o pracę.

Czy przedłużone ubezpieczenie w Austrii blokuje polską emeryturę?

Istnieją mocne podstawy prawne, aby uznać, że nie — pod warunkiem że austriacki stosunek pracy został rzeczywiście rozwiązany, a dalsze ubezpieczenie wynika wyłącznie z Urlaubsersatzleistung.

  1. Art. 103a odwołuje się do kontynuowania zatrudnienia bez rozwiązania stosunku pracy, a nie do samego podlegania ubezpieczeniu.
  2. § 11 ASVG wyraźnie przewiduje dalsze trwanie ubezpieczenia już po zakończeniu stosunku pracy.
  3. Dokumentacja ÖGK pozwala osobno wykazać datę ustania zatrudnienia i późniejszą datę końca ubezpieczenia.

Największe ryzyko ma charakter dowodowy. Jeżeli ZUS otrzyma tylko informację, że ubezpieczenie w Austrii trwało do określonej daty, może powstać wątpliwość, czy umowa o pracę faktycznie ustała wcześniej.

Jak udokumentować zakończenie pracy w Austrii?

Nie warto ograniczać się do dokumentu wskazującego jedynie datę wyrejestrowania z ubezpieczenia. Najlepiej zgromadzić komplet dokumentów, które pokazują zarówno ustanie zatrudnienia, jak i przyczynę dalszego ubezpieczenia.

Potwierdź ustanie stosunku pracy

Przedstaw dokument rozwiązujący umowę albo zaświadczenie pracodawcy z dokładną datą zakończenia zatrudnienia.

Wykaż dwie różne daty

Dołącz zgłoszenie wyrejestrowania, w którym osobno wskazano Beschäftigungsverhältnis Ende i Entgeltanspruch Ende.

Wyjaśnij podstawę dalszego ubezpieczenia

Dołącz rozliczenie Urlaubsersatzleistung lub krótkie zaświadczenie, że późniejsza data ubezpieczenia wynika wyłącznie z rozliczenia niewykorzystanego urlopu.

Dlaczego trzeba rozwiązać umowę, skoro później można wrócić do pracy?

To jeden z najmniej intuicyjnych elementów polskiego systemu emerytalnego. Art. 103a nie wymaga definitywnego zakończenia aktywności zawodowej. Wymaga natomiast wyraźnego przerwania ciągłości stosunku pracy istniejącego przed nabyciem prawa do emerytury.

Sąd Najwyższy potwierdza, że po rzeczywistym rozwiązaniu stosunku pracy pracownik może ponownie zatrudnić się u tego samego pracodawcy. Przepisy nie określają minimalnej długości przerwy. Nie wystarczy jednak dowolna przerwa z przeszłości.

W wyroku z 15 maja 2018 r., sygn. I UK 118/17, ubezpieczony wcześniej zakończył zatrudnienie, lecz następnie ponownie podjął pracę u tego samego pracodawcy jeszcze przed dniem nabycia prawa do emerytury. Ponieważ późniejszy stosunek pracy nie został rozwiązany, wypłata świadczenia pozostawała zawieszona.

Liczy się prawidłowa kolejność zdarzeń:

  • data nabycia prawa do emerytury;
  • stosunek pracy istniejący bezpośrednio przed tym dniem;
  • data rzeczywistego rozwiązania tego stosunku pracy;
  • data rozpoczęcia wypłaty świadczenia i ewentualnego nowego zatrudnienia.

Najbezpieczniej zadbać o jednoznaczne dokumenty potwierdzające zakończenie dotychczasowej umowy i zgłosić tę okoliczność ZUS wraz z wnioskiem o podjęcie wypłaty. W razie planowanego natychmiastowego powrotu do tego samego pracodawcy warto wcześniej sprawdzić dokładne daty w konkretnej sprawie.

Czy po osiągnięciu 60 lub 65 lat można pobierać emeryturę i pracować?

Co do zasady tak. Osoby, które osiągnęły powszechny wiek emerytalny, mogą łączyć emeryturę z wynagrodzeniem bez limitów przychodu właściwych dla młodszych emerytów.

Wyjątek stanowi właśnie art. 103a. Samo ukończenie 60 albo 65 lat nie usuwa obowiązku rozwiązania stosunku pracy istniejącego przed nabyciem prawa do emerytury. Dopiero po spełnieniu tego warunku można uruchomić wypłatę i — co do zasady — łączyć świadczenie z dalszą pracą.

Gdzie złożyć wniosek po pracy w Austrii?

  • Osoba mieszkająca w Polsce może złożyć wniosek w ZUS.
  • Osoba mieszkająca w Austrii, która pracowała również w Polsce, co do zasady składa jeden wniosek w austriackiej instytucji ubezpieczeniowej.

Instytucje przekażą sobie niezbędne informacje, a każde państwo wyda własną decyzję według swojego prawa. Złożenie jednego wniosku uruchamia co do zasady postępowania w państwach, w których dana osoba była ubezpieczona.

Można wyraźnie zażądać odroczenia przyznania emerytury z jednego z państw. Jest to ważne, gdy wiek emerytalny albo optymalny moment przejścia na emeryturę różni się między Polską a Austrią.

Najważniejsze wnioski

  • Obowiązek rozwiązania stosunku pracy dotyczy również zatrudnienia w Austrii i innych państwach UE.
  • Art. 103a odnosi się do trwania stosunku pracy, a nie do samego podlegania ubezpieczeniu społecznemu.
  • Austriacka Urlaubsersatzleistung może przedłużać ubezpieczenie już po zakończeniu umowy o pracę.
  • Sam późniejszy koniec ubezpieczenia nie powinien automatycznie oznaczać kontynuowania zatrudnienia, ale trzeba to dobrze udokumentować.
  • Po rozwiązaniu dotychczasowego stosunku pracy można ponownie podjąć zatrudnienie, również u tego samego pracodawcy; kluczowe są jednak kolejność zdarzeń i daty.
  • Przy niejednoznacznych dokumentach ZUS może poprosić o dodatkowe wyjaśnienia.

Każda sprawa wymaga oceny konkretnych dokumentów i dat. Szczególnej ostrożności wymaga sytuacja, w której po zakończeniu jednej umowy niemal natychmiast zawierana jest kolejna albo zagraniczny dokument wskazuje tylko koniec ubezpieczenia, bez daty ustania stosunku pracy.

Najczęstsze pytania

Czy samo ubezpieczenie w Austrii do późniejszej daty blokuje emeryturę z ZUS?

Nie powinno, jeżeli stosunek pracy wcześniej rzeczywiście ustał, a dalsze ubezpieczenie wynika wyłącznie z rozliczenia Urlaubsersatzleistung. Trzeba jednak wykazać to w dokumentach.

Czy trzeba rozwiązać umowę z austriackim pracodawcą?

Tak, jeżeli jest to stosunek pracy kontynuowany bezpośrednio przed nabyciem prawa do polskiej emerytury. Art. 103a obejmuje również zatrudnienie u pracodawcy w innym państwie UE.

Czy po rozwiązaniu umowy można wrócić do tego samego pracodawcy?

Co do zasady tak. Przepisy nie ustanawiają minimalnej długości przerwy, ale znaczenie mają dokładne daty i rzeczywiste zakończenie wcześniejszego stosunku pracy.

Gdzie składa wniosek osoba mieszkająca w Austrii?

Co do zasady w austriackiej instytucji ubezpieczeniowej. Instytucja ta przekaże część dotyczącą polskiej emerytury do ZUS.

Podstawy prawne i źródła

  1. Ustawa z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS — tekst jednolity, Dz.U. z 2025 r. poz. 1749, ze zmianami z 2026 r. poz. 26 i poz. 425.
  2. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004, w szczególności art. 5 i art. 50.
  3. § 11 Allgemeines Sozialversicherungsgesetz (ASVG).
  4. Wyrok Sądu Najwyższego z 4 grudnia 2018 r., I UK 339/17.
  5. Wyrok Sądu Najwyższego z 20 września 2018 r., I UK 246/17.
  6. Wyrok Sądu Najwyższego z 15 maja 2018 r., I UK 118/17.
  7. Informacje ZUS: „Rozwiązanie stosunku pracy” oraz „Składanie wniosku o emeryturę lub rentę przez osobę, która pracowała w kilku państwach Unii Europejskiej”.
  8. Österreichische Gesundheitskasse, Arbeitsbehelf 2026.
Stan prawny: 21 lipca 2026 r. Tekst ma charakter ogólnej informacji prawnej i nie zastępuje analizy konkretnej sprawy.
Edyta Cedrowska
Edyta Cedrowska
Artykuły: 120