Nieważność umowy kredytu indeksowanego do CHF – Millennium Bank
Wyrokiem z dnia 16 lutego 2022 r., wydanym w sprawie o sygn. akt I C 48/21, Sąd Okręgowy ustalił nieważność umowy kredytu indeksowanego do waluty CHF zawartej z Millennium Bank oraz zasądził na rzecz kredytobiorców kwotę 113 355,96 zł wraz z ustawowymi odsetkami.
Rozprawa odbyła się 16 lutego 2022 r. i miała charakter merytoryczny – po przesłuchaniu powodów Sąd zamknął rozprawę, a następnie niemal niezwłocznie ogłosił wyrok. Sprawa została rozpoznana w całości już na pierwszym terminie.
Ustalenie nieważności umowy i rozliczenie stron
Sąd uznał, że umowa kredytu nie może dalej wiązać stron i w całości podlega unieważnieniu. W konsekwencji zasądzono na rzecz kredytobiorców zwrot nienależnie spełnionych świadczeń w kwocie 113 355,96 zł. Odsetki ustawowe zostały naliczone po upływie siedmiu dni od doręczenia bankowi pozwu.
W toku postępowania Sąd odniósł się również do kwestii momentu naliczania odsetek, wskazując, że brak odrębnego potwierdzenia doręczenia wezwania do zapłaty uzasadnia ich zasądzenie od daty doręczenia pozwu. W praktyce nie miało to istotnego wpływu na wynik sprawy, ponieważ pozew został wniesiony w krótkim czasie po skierowaniu wezwania do banku.
Dlaczego Sąd nie „naprawiał” umowy
W ustnych motywach rozstrzygnięcia Sąd szeroko odniósł się do niedopuszczalności ingerowania w treść umowy poprzez eliminację jedynie części jej postanowień i zastępowanie ich innymi mechanizmami, w szczególności kursem średnim NBP. Zdaniem Sądu takie rozwiązanie nie tylko nie znajduje podstawy w obowiązujących przepisach prawa, lecz także nie realizowałoby celu ochronnego przepisów o klauzulach abuzywnych.
Sąd podkreślił, że brak jest w polskim porządku prawnym przepisów dyspozytywnych, które pozwalałyby w sposób zgodny z prawem „uzupełnić” umowę po usunięciu niedozwolonych postanowień. Z tego względu jedynym prawidłowym rozwiązaniem było ustalenie nieważności umowy w całości.
Odniesienie do orzecznictwa TSUE
W uzasadnieniu Sąd odniósł się także do argumentacji banku, opartej na orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, w tym do wyroku TSUE z dnia 2 września 2021 r. (C-932/19) oraz wyroku z dnia 29 kwietnia 2021 r. w sprawie dotyczącej Banku BPH. W ocenie Sądu powołane orzeczenia nie uzasadniały utrzymania umowy w mocy ani jej „naprawienia” poprzez ingerencję w mechanizm przeliczeniowy.
Informacje o prowadzeniu spraw dotyczących kredytów indeksowanych i denominowanych do waluty obcej oraz o możliwych rozwiązaniach prawnych znajdują się w zakładce
Kredyty walutowe – pomoc Kancelarii.
Kontakt z Kancelarią
